Μόλις εχθές είχαμε αναφερθεί στην αγαπημένη Ικαρία και είχαμε αναρωτηθεί αν υπάρχει κάποιος από την αυτοδιοίκηση Β βαθμού που να ασχολείται μαζί της και με ποιο τρόπο εδω , γιατί στην Ικαρία δεν αξίζει ο ρόλος του «φτωχού» συγγενή .
Σήμερα βλέπουμε πως το πρόβλημα είναι ίσως πιο έντονο και πρώτα από όλα «εσωτερικό» εδω . Η Αυτοδιοίκηση Α’ βαθμού είναι ο πρώτος πυλώνας που οφείλει να στέκεται ισχυρός σύμμαχος , δυνατό σκαλοπάτι για να μπορέσει ο τόπος να πατήσει και να ανέβει , για να μπορεί η τοπική οικονομία να ανθίζει .
Η απαράδεκτη συμπεριφορά , όπως παρουσιάζεται και μέχρι στιγμής δεν αμφισβητείτε ούτε από την επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Ικαρίας , του υπεύθυνου Αντιδημάρχου απέναντι σε επιχειρηματία της πόλης , αποδεικνύει πως μάλλον δεν υπάρχει σημείο επαφής, επικοινωνία των αιρετών με την τοπική κοινωνία και τις ανάγκες της .
Η αδυναμία – ανικανότητα διαχείρισης των αυξημένων αναγκών δεν μεταβιβάζεται ούτε μοιράζεται , ανήκει αποκλειστικά σε αυτόν που ζήτησε την εμπιστοσύνη και το δικαίωμα – τιμή να αγωνιστεί για το καλό του τόπου . Και όταν μιλάμε για το καλό του τόπου , δεν χωράνε ούτε κομματικές ταυτότητες ούτε χρωματικές διαφορές !!!
Είναι υποχρέωση της αυτοδιοίκησης να οργανώνεται , να συντονίζει , να εξασφαλίζει τις αναγκαίες υποδομές , να διαμορφώνει την συχνότητα αποκομιδής και διαχείρισης του αυξημένου όγκου απορριμμάτων της τουριστικής περιόδου. Αν δεν μπορεί να το κάνει , τότε να ζητήσει βοήθεια αλλά να μεταφέρει η Δημοτική αρχή τις ευθύνες στους πολίτες και τους επιχειρηματίες είναι μέχρι και απαράδεκτο ….
Τα νησιά μας που έτσι κι αλλιώς είναι απομονωμένα , ξεχασμένα από το κράτος των Αθηνών , έχουν ανάγκη από ισχυρές Δημοτικές αρχές πρώτα από όλα και μετά Περιφερειακές . Γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξει ελπίδα …
