Η παραβατικότητα των νέων έχει άμεση σχέση και σύνδεση :
α) Με την οικογένεια , ένας θεσμός ο οποίος τις τελευταίες δεκαετίες δέχεται συνεχώς επιθέσεις και απαξίωση , βάση προγράμματος και με σκοπό ακριβώς την κοινωνική αλυσίδα και συνοχή .
β) Με τις οικονομικοκοινωνικές συνθήκες που επικρατούν . Συνθήκες που συνεχώς γίνονται όλο και χειρότερες , δημιουργώντας βάρη και δεσμεύσεις που δεν επιτρέπουν «πολυτέλειες» για παρακολούθηση τω νέων από τους γονείς ή το κοινωνικό σύνολο και συνδέεται απόλυτα με το θέμα οικογένειας .
γ) Με το σχολείο και την σχολική κοινότητα και την συνεχώς υποβαθμισμένη παιδεία . Μια παιδεία που πάλι βάση σχεδιασμού και προγραμματισμού συνεχώς απαξιώνεται , ακριβώς για να μην επιτρέπει νέους μορφωμένους, με κρίση και αντίληψη και άρα εύκολη λεία και έρμαιο στα θέλω και τις ανάγκες της παγκόσμιας ελίτ .
δ) Με την πλήρη σχεδόν, απαξίωση ηθών και αρχών του Έθνους μας . Αξίες που στάθηκαν συνδετικός κρίκος και συγκολλητικός αρμός και που μας έφεραν εδώ μέσα από πιο δύσκολες καταστάσεις ανά τους αιώνες . Ήθη και Αξίες που δεν επιτρέπονταν να συνεχίσουν να υπάρχουν , ακριβώς γιατί δεν επέτρεπαν τον έλεγχο !!!
Δεν χρειάζονται μελέτες που απλά τρώνε χρήμα και χρόνο , απλά να παρατηρήσεις την καθημερινή πραγματικότητα . Μια πραγματικότητα που ζούμε όλοι μας ή τουλάχιστον η πλειοψηφία . Η διαπίστωση δε ότι οι Δήμοι είναι απόντες , δεν απαιτεί μελέτη ούτε έρευνα , είναι πασιφανές για τους περισσότερους τουλάχιστον , αλλά και της ΚΕΔΕ ως κεντρικό όργανο.
Τέλος για τα πιλοτικά τοπικά σχέδια , καλό θα ήταν να ξεκινούσαν από τις κοινωνίες που δέχονται τα περισσότερα οικονομικοκοινωνικά χτυπήματα αλλά και Εθνικά , κυρίως τις δυσπρόσιτες ορεινές περιοχές της χερσαίας χώρας και τις νησιωτικές κοινωνίες .
