Αλλά εμείς συνεχίζουμε να μην μαθαίνουμε , να μην θέλουμε να διορθωθούμε .
Οι αγροτικοί δρόμοι δεν είναι πολυτέλεια αλλά επιβίωση για παραγωγούς , ζωτικής σημασίας την καθημερινότητα πολλών αλλά είναι και θέμα προστασίας του δασικού πλούτου και των ορεινών χωριών του νησιού μας .
Δυστυχώς ακόμα δεν έχουμε αντιληφθεί την σημασία της πρόληψης στον «πόλεμο» με τις φωτιές , αλλά για να έχουν πραγματικό αποτέλεσμα οι ενέργειες πρόληψης πρέπει , απαραίτητο είναι να υπάρχει η δυνατότητα άμεσης παρέμβασης .
Το αγροτικό δίκτυο λοιπόν έχει πολλούς και διαφορετικούς αποδέκτες και παρενέργειες . Οπότε δεν είναι πολυτέλεια αλλά επιβίωση .
Δυστυχώς για άλλη μια φορά , σε άλλον έναν τομέα οι Δημοτικές αρχές του τόπου εμφανίζονται κατώτερες των αναγκών και αδύναμες / ανίκανες να ανταποκριθούν στα ελάχιστα απαιτούμενα .
Το να είσαι τοπική Αρχή δεν σημαίνει άραγμα, φωτογραφίες , θεάματα αλλά δουλειά , οργάνωση, προγραμματισμό , ανοιχτούς ορίζοντες , αγωνία και τέλος … όραμα !!!
Ειδικά το τελευταίο δε , φαίνεται να απουσιάζει παντελώς και από τις νυν τοπικές αιρετές αρχές !!!
