Είχα την χαρά προχθές να παρακολουθήσω ένα μικρό μέρος της παρουσίασης επιχειρηματικών ιδεών από τους φοιτητές , του 2 μάλιστα έτους , του ΜΠΕΣ . Ιδέες και προτάσεις που μπορούν όχι μόνο να στηρίξουν τον βαθμό των φοιτητών , όχι μόνο την δική τους έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας αλλά και το νησί μας ολόκληρο . Έχω πολλές φορές αναφερθεί, όπως και πολλοί άλλοι , στην ανάγκη ουσιαστικής σύνδεσης του Πανεπιστημίου με την τοπική κοινωνία με προτάσεις και δεν θα μείνω σε αυτό .
Αλλά πραγματικά νοιώθω την ανάγκη να τονίσω την βαθιά υποκρισία και απαράδεκτη στάση όλων μας και κυρίως των αιρετών και των επαγγελματικών αρχών αυτού του τόπου .
Τα τελευταία χρόνια με αφορμή το πρόβλημα που η κεντρική διοίκηση δημιούργησε στο τμήμα Μαθηματικού , έχει αναπτυχθεί μια ευχολογία από πολλούς , δήθεν έντονες αντιδράσεις και ανησυχίες , αιτήματα τάχα μου πιεστικά προς το Υπουργείο και φυσικά πολύ διαφήμιση του “έργου” . Και όλοι φυσικά μένουν σε αυτά , αναφέρουν κατά καιρούς τις πάγιες δικαιολογίες πως το νησί του Πυθαγόρα δεν μπορεί να μην έχει το Μαθηματικό , λες και έχει οτιδήποτε άλλο από τον Πυθαγόρα , και πως είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση , αυτή που ψήφισε την καταπόντιση του , να το στηρίξει .
Την ίδια ώρα κανείς σχεδόν δεν ασχολείται με τα άλλα 2 ακμάζοντα τμήματα , το ΜΠΕΣ και η Στατιστική , τα οποία όχι μόνο παραμένουν δυνατά αλλά ισχυροποιούνται χρόνο με τον χρόνο . Με την δουλειά και τις επιτυχίες τους παραμένουν ψηλά στις επιλογές των φοιτητών , αποδεικνύοντας πως ακόμα και μέσα σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον για την δημόσια δωρεάν παιδεία , υπάρχουν περιφερειακά τμήματα που αντέχουν , που δημιουργούν προϋποθέσεις και παράγουν έργο , παγκόσμιας αναγνώρισης .
Την ίδια ώρα συνεχίζουμε μετά από 20 περίπου χρόνια συνύπαρξης , να μην έχουμε καταφέρει να συνδέσουμε ουσιαστικά και παραγωγικά την ύπαρξη και επιβίωση των τμημάτων με την ύπαρξη και επιβίωση του τόπου . Εμείς μένουμε στον αφρό και βλέπουμε μόνο ενοίκια, καφέ, εστίαση .
Η υποκρισία αποδεικνύεται όχι μόνο με τα παραπάνω , αλλά και με την πλήρη απουσία των αιρετών αρχών, του επαγγελματικού κόσμου , των φορέων, συλλόγων και γενικά του ντόπιου πληθυσμού από την παραγωγική – δημιουργική πλευρά , όπως για παράδειγμα από την προχθεσινή και χθεσινή παρουσίαση των φοιτητών .
Αλήθεια πως στηρίζεις την ύπαρξη του Πανεπιστημίου όταν απουσιάζεις από το έργο του ;
Πως περιμένεις να συνδεθεί το έργο που αυτό μπορεί να παράξει με την ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας, όταν δεν την επιδιώκεις καν ;
Πως απαιτείς να σε στηρίξουν , όταν εσύ δεν το κάνεις ;
Είναι ή όχι τελικά βαθιά υποκρισία το ότι στηρίζουμε την ύπαρξη και ανάπτυξη του Πανεπιστημίου Αιγαίου στο νησί μας ;
