Άλλη μια φορά ένας Αναπτυξιακός Προγραμματισμός για λίγους , για τους μεγάλους !!
Πως αλλιώς να το εκλάβει κανείς, όταν ο προγραμματισμός απευθύνεται σε όσους και όποιους , μπορούν να κάνουν επένδυση τουλάχιστον 2 εκατομμυρίων ; ..
Αλήθεια πόσοι επιχειρηματίες που αγωνίζονται στα νησιά μας να επιβιώσουν, που προσπαθούν μέσω της εξωστρέφειας να αναπτύξουν τις τοπικές οικονομίες , να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίες , να αυξήσουν την εισροή ντόπιων νέων , που ανήκουν ουσιαστικά στην τάξη των μικρομεσαίων , μπορούν να πραγματοποιήσουν τέτοιου ύψους επενδύσεις ;
Και μην ξεχνάμε φυσικά πως μέσα σε όλα όσα έχουμε να αντιμετωπίσουμε , είναι και η “εχθρική’ αντιμετώπιση από της συστημικές τράπεζες , τις οποίες η κυβέρνηση έχει επιβάλλει ως υποχρεωτικά “συνεταίρους” σε κάθε δραστηριότητα .
Προγραμματισμός για λίγους λοιπόν για άλλη μια φορά και … όπου αυτό βγει !!!
Οι επενδυτικές χρηματοδοτήσεις για τα νησιά μας οφείλουν να αφουγκράζονται την τοπική πραγματικότητα, να προσαρμόζονται στις τοπικές ιδιομορφίες και ανάγκες και όχι μέσα από το πρίσμα και το πνεύμα της οριζόντιας αντιμετώπισης . Σε αυτό μεγάλο, τεράστιο μερίδιο ευθύνης θεωρώ πως έχει η αυτοδιοίκηση Α αλλά κυρίως του Β βαθμού , οι οποίες θα έπρεπε να είχαν επιβάλλει τις αλλαγές αυτές , θα έπρεπε να είχαν πείσει – πιέσει τα Υπουργεία , τις Ευρωπαϊκές υπηρεσίες και το Ευρωπαϊκό συμβούλιο και επιτροπή , ότι δεν μπορεί να υπάρξει ίση αντιμετώπιση και συμμετοχή μέσα από οριζόντιες οπτικές και αποφάσεις . Στα νησιά δεν μπορεί και δεν πρέπει να επικρατούν προϋποθέσεις στερεάς χώρας , μεγάλων εκτάσεων ή μεγάλων δυνατοτήτων . Εμείς οφείλουμε να στηρίξουμε , να χρηματοδοτήσουμε και να προωθήσουμε μικρομεσαίες επενδύσεις, οικογενειακού τύπου με αυξημένη εξωστρέφεια , με βαρύτητα στην ποιότητα και παράδοση και όχι στην ποσότητα .
Γιατί τελικά θα είμαστε και θα παραμένουμε οι χαμένοι …
