Πρώτον μην ξεχνάμε πως είναι πολύ πιο εύκολο , “πουλάει” περισσότερο μα πάνω από όλα πολύ πιο “ασφαλές” να ασχολούμαστε με τα μικρά και αναίμακτα , παρά με τα μεγάλα , τα ‘τρομερά” που ακολουθούνται από πολλά μηδενικά !!!
Βλέπεις ως λαός έχουμε μάθει να σκίζουμε άνετα τις σάρκες όποιου θεωρούμε πιο “εύκολου” στόχου , όποιον θεωρούμε εν μέρη του “χεριού” μας , όπως του κάθε δημόσιου υπαλλήλου , πόσο δε όταν αυτός υπηρετεί τις Ε.Δ ή τα Σ.Α , ενώ όταν το θέμα έχει να κάνει με τα μεγάλα ψάρια , κυβερνητικούς , κομματικούς , παραταξιακούς και οικονομικούς παράγοντες , εκεί θεωρούμε πως είμαστε κατώτεροι και δεν μας “παίρνει” !!!
Βλέπεις το κατοχικό σύνδρομο , η υποτέλεια και ο ραγιαδισμός δεν μας έχουν αφήσει ακόμα …
Όταν αντιληφθούμε πως εμείς , οι πολλοί έχουμε την δύναμη και όχι αυτοί οι λίγοι , τότε ίσως κάτι αλλάξει …
