Άλλη μια φορά , άλλη μια σεζόν συνεχίζουμε την ίδια λάθος αντιμετώπιση – αντίδραση απέναντι στην προστασία από πυρκαϊές των δασών και των ορεινών χωριών μας . Μια απόφαση κεντρική φυσικά αλλά που κάποια στιγμή πρέπει κάποιος να αντιδράσει. Οι απαγορεύσεις δεν προστατεύουν , αυτό που προστατεύει είναι η πρόληψη, οι ανάλογες και απαραίτητες παρεμβάσεις , η χρήση της τεχνολογίας και η εφαρμογή ενός προγράμματος ελέγχου που θα επιτρέπει την επί 24ωρου βάσεως ξεκάθαρη εικόνα .
Δηλαδή αν εγώ θέλω να κάνω την ζημιά , μπορώ να πάω τις ώρες που ‘επιτρέπεται” να επισκεφθώ το δάσος , να βάλω έναν μηχανισμό και το βράδυ , που μπορεί να βρίσκομαι στο Ντουμπάι , με ένα sms να βάλω φωτιά !!! ή επίσης μπορώ να πάω στο οδικό δίκτυο που επιτρέπεται η κυκλοφορία και να πετάξω ένα γκαζάκι ή τσιγάρο ή οτιδήποτε και να πάρει φωτιά , είτε άμεσα είτε χρονολογημένα !!! Γιατί και που θα με αποτρέψει η κυκλοφορία λοιπόν ;
Η Π.Π και η προστασία του περιβάλλοντος δεν γίνεται με απαγορεύσεις , το δάσος δεν το προστατεύεις όταν το απομονώνεις , αλλά όταν το έχεις ανοιχτό σε αυτούς που το αγαπάνε και που θα το φροντίσουν . Το δάσος το προστατεύεις όταν το έχεις καθαρό , όταν είναι προσβάσιμο , όταν έχει τις υποδομές για άμεση παροχή νερού ή χώματος κτλ . Το προστατεύεις όταν το ελέγχεις μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας και έχει άμεση εικόνα ….
Οι απαγορεύσεις είναι δικαιολογίες και ενέργειες για κάλυψη της αδυναμίας, της ανικανότητας του οργανισμού και των υπευθύνων …
