Έχουμε φθάσει σε σημεία απερίγραπτης απαξίωσης του ανθρώπινου είδους, της κοινωνίας , της αξίας της ίδιας της ζωής .Από παντού μόνο πόνος, απανθρωπιά, θάνατος , επιβολή .
Η Ρωσία αποφάσισε να προστατεύσει τις Ρωσικές κοινότητες της Ουκρανίας με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος , αυτό ήταν το αφήγημα βέβαια γιατί όλοι έχουν αντιληφθεί τα γεωστρατηγικά , γεωπολιτικά και οικονομικά παιχνίδια και συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή και άρα μόνο το αφήγημα δεν ισχύει .
Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να θεωρούν εαυτούς κυρίαρχους του πλανήτη, ο Τράμπ τελικά αποδεικνύεται Βασιλικότερος του Βασιλέως , ένα επικίνδυνο Αμερικανάκι που πιστεύει πως παρόλο που είναι πτωχευμένος , παρόλο που ζει κάθε μήνα μέχρι τέλος του μήνα και για την αρχή του επόμενου θα δούμε τι θα κάνουμε , απαιτεί σεβασμό, απόλυτη υποταγή και ουδεμία αντίδραση από όλους …
Η βίαιη και εκτός κάθε διεθνούς δικαίου και νόμου , αλλαγή κυβέρνησης και η με στρατιωτική επέμβαση σύλληψη ξένου ηγέτη , στην ίδια του την χώρα αποδεικνύει περίτρανα πως αυτή την στιγμή η υπερδύναμη ελέγχεται απόλυτα από τρελούς . Όμως αποδεικνύει επίσης πως τόσο η παγκόσμια κοινότητα όσο και η δική μας , η Ευρώπη δηλαδή , βρίσκεται υπό την “κατοχή” επικίνδυνα ανίκανων , αδύναμων υπαλληλίσκων που το μόνο που ξέρουν πολύ καλά να κάνουν , είναι να εξασφαλίζουν τα συμφέροντα της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ , των αφεντικών τους . Εννοείται πως η εξασφάλιση περνά μέσα από την φτωχοποίηση και την υποδούλωση των λαών, όλων των λαών μηδενός εξαιρουμένου .
Για δε το καθεστώς που επιβάλλει με την βία στο εσωτερικό των ΗΠΑ , ας τα βρουν μόνοι τους , όπως δεν αναγνωρίζω κανένα δικαίωμα δικό τους να αποφασίζουν και εμπλέκονται στα εσωτερικά οποιασδήποτε χώρας, έτσι δεν διεκδικώ το δικαίωμα να κάνω το ίδιο σε αυτούς . Αλλά τα γεγονότα δείχνουν πως πλέον ο νόμος του ενός υπερτερεί κατά πάντων .
Το Ισραήλ συνεχίζει ακάθεκτο τις εκκαθαρίσεις της γειτονιάς του , διεκδικώντας φυσικά όλο και μεγαλύτερο λόγο στην ευρύτερη περιοχή , ξεπερνώντας κάθε όριο , κάθε κόκκινη γραμμή και οδηγώντας σε νέες αναζωπυρώσεις , συμμετέχοντας ενεργά στα Αμερικανικά παιχνίδια επικράτησης και δια της βίας αλλαγής κυβερνήσεων , συνόρων κτλ .
Η Ευρώπη παραπαίοντας απλά παρακολουθεί τις αλλαγές ανήμπορη , ανίκανη να αντιδράσει , εγκλωβισμένη στην ανικανότητα των “ηγετών” της όπως και παραπάνω αναφέρθηκε . Σε μια κρίσιμη συγκυρία εμείς έχουμε αφήσει τις τύχες της Ε.Ε στα χέρια των πιο ανίκανων και επικίνδυνων πολιτικάντιδων και αυτό μάλλον θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά , αλλά αυτό μας αξίζει μπας και καταλάβουμε επιτέλους τα λάθη μας .
Όσο απλά αποδεχόμαστε τέτοιες συμπεριφορές , παρακολουθούμε άβουλα να δολοφονούνται δημόσια πολίτες , όσο επιτρέπουμε να δημιουργούνται καθεστώτα υπό την κάλυψη της δήθεν δημοκρατίας και της δήθεν προστασίας των ιθαγενών πληθυσμών , όσο επιτρέπουμε και δεχόμαστε να συμμετάσχουμε στην δημιουργία από τα καθεστώτα μηχανισμών επιβολής και τέλος όσο απλά η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και κάθε δικαιώματος του πολίτη σε κάθε χώρα για ελευθερία, δημοκρατία, δικαιοσύνη , ισότητα και ισονομία αλλά και του δικαιώματος στην ελπίδα … τόσο πιο αδύναμοι να γινόμαστε και τόσο πιο δυνατοί και αδίστακτοι θα γίνονται αυτοί .
Η ψεύτικη και στιγμιαία ικανοποίηση του εγώ, είτε με υποτιθέμενη καλύτερη οικονομική ή κοινωνική θέση , είτε με την υποτιθέμενη προστασία από τις αρχές , είτε πουλώντας μας ψεύτικες ελπίδες ότι ο αφανισμός του άλλου είναι η δική μας ελπίδα … απλά είναι πλάνο του συστήματος και λειτουργεί ως όπιο για τους λαούς που είχαν την “τύχη” να γεννηθούν στην αναπτυγμένη δύση και στον “πολιτισμένο” κόσμο .
Το τι πρέπει να γίνει νομίζω είναι αυτονόητο , αλλά πρέπει πρώτα από όλα να κατανοήσουμε τις παραπάνω πραγματικότητες , να αντιληφθούμε τα εις βάρος μας εγκλήματα – παιχνίδια , να καθαρίσουμε το θολό τοπίο του ποιος αποφασίζει και γιατί και τέλος να κοιταχτούμε στον καθρέπτη μας και να αναλογιστούμε τις δικές μας ευθύνες και την δική μας υποχρέωση αντίδρασης .
Τότε και μόνο ίσως καταφέρουμε ως κοινωνίες , ενωμένα και απαιτητικά να πάρουμε τις τύχες των κρατών μας στα δικά μας χέρια και μέσα από μια παγκόσμια συνεύρεση , όλης της υφηλίου .
Τότε και μόνο ίσως ο παγκόσμιος πλούτος αναδιανεμηθεί σωστά , ο καθένας να πάρει το μερίδιο που του ανήκει , να ξαναγίνουμε άνθρωποι και έτσι να αντιμετωπίζουμε και τους συνανθρώπους μας , να ξαναγίνουμε κοινωνίες και να θυμηθούμε τις αξίες , τα ήθη και τα έθιμα μας …
