Το θέμα εφαρμογής και ερμηνείας των νόμων , της αναχρονιστικής πολυνομίας καλύτερα είναι πολύ μεγάλο θέμα και χρίζει συζήτησης .
Αυτό όμως που για εμένα προσωπικά δεν χρίζει πολύς κουβέντας είναι το κοινό συμφέρον και το τοπικό καλό , σε όλες τις μορφές του και τα επίπεδα φυσικά . Γιαυτό έχω τονίσει πως η αυτοδιοίκηση όχι μόνο οφείλει να έχει λόγο , να θέτει τα όρια και να επιδιώκει συνεχή επικοινωνία με όλους τους συναρμόδιους κρατικούς φορείς αλλά επιβάλλεται κιόλας .
Πολλοί έτρεξαν να με αντικρούσουν , να τονίσουν πως ο νόμος είναι νόμος και τα σκυλιά δεμένα , πως τελικά η αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να κάνει και πολλά και πολλές ακόμα αιτιάσεις δικαιολόγησης της αποχής και της αδυναμίας .
Παρακάτω λοιπόν ένα ακόμα από τα χιλιάδες παραδείγματα για το πως η αυτοδιοίκηση πρέπει να παρεμβαίνει , να προγραμματίζει, να προλαμβάνει , να θέτει τα τοπικά όρια και να αγωνίζεται – φροντίζει για το κοινό τοπικό συμφέρον.
Πως πρέπει με δυο λόγια να αντιδρούν και λειτουργούν οι αιρετοί του τόπου ….
Αλλά όταν το μόνο που απασχολεί την πλειονότητα των αιρετών είναι τα ατομικά , παραταξιακά, κομματικά συμφέροντα και το να έχουν την εξουσία για την αυτοπροβολή και την κάλυψη του ..εγώ , τότε αλήθεια πως να αντιληφθούν την αποστολή τους , πως να ανοίξουν μάτια και αυτιά και να δουν τι γίνεται δίπλα τους , πως να αφιερώσουν κάποιες ώρες για να μάθουν !!!
Είπαμε έχουμε αποδεχθεί όλοι πως εδώ τίποτα δεν γίνεται … πως εδώ αποφασίζουν λίγοι , οι υπηρεσιακοί παράγοντες , τα οικονομικά συμφέροντα !!!
Όσο κοινότυπο και αν έχει γίνει θα το λέω πάντα .. ή αλλάζουμε νοοτροπία και οπτική ή μέλλον δεν πρόκειται να έχουμε !!!
